کافه بخارا

دمی با غم به سر بردن جهان یک سر نمیارزد......

چنان نماند ، چنین نیز هم نخواهد ماند ...

من از دیار حبیبم نه از بلاد غریب مهیمنا به رفیقان خود رسان بازم ...

دیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنم و اندر این کار دل خویش به دریا فکنم ...